Na samym wstępie należałoby wyjaśnić czym zajmuje się psycholog zwierząt i gdzie go można spotkać.
Specjaliści w dziedzinie psychologii zwierząt znajdą pracę w ogrodach zoologicznych, akwariach, cyrkach, ośrodkach szkolenia zwierząt, schroniskach i ośrodkach ratowania zwierząt oraz gabinetach weterynarii. Osoby te pracują bezpośrednio ze zwierzętami, szkoląc je, badając i uczestnicząc w kursach leczenia. Niektórzy pracują również w domach właścicieli zwierząt, aby pomóc im w przezwyciężaniu trudności psychologicznych. Przykładem takich trudności może być stres i lęk, które zostały wywołane przez stosowaną wobec nich przemoc.

W środowisku badawczym psychologowie zwierząt stosują zasady i teorie dotyczące zachowania zwierząt, aby zbadać, w jaki sposób zwierzęta wchodzą ze sobą w interakcje, ze środowiskiem i z ludźmi. W środowisku akademickim psycholodzy zwierząt często prowadzą wykłady, nadzorują badania laboratoryjne oraz prowadzą lub publikują własne badania w celu poszerzenia wiedzy z zakresu nauk o zwierzętach. Jeśli ma to znaczenie dla ich badań, psychologowie zwierząt muszą podróżować, aby prowadzić naturalistyczne obserwacje dzikich gatunków zwierząt.

Kiedy psycholodzy zwierząt pracują w naturalnym środowisku, wykorzystują swoją wiedzę teoretyczną na temat życia psychicznego i zachowania zwierząt w celu diagnozowania zaburzeń zwierzęcych. Często psycholodzy zwierząt są odpowiedzialni za pomoc w rozwiązywaniu chorób zwierząt, problemów zdrowotnych, sytuacji życiowych i potencjalnych stresów. Psycholog zwierzęcy będzie obserwował zwierzę, sprawdzał czy zachowanie jest normalne, po czym wdraża ewentualny plan rozwiązania problemu i przeprowadza modyfikacje behawioralne lub trening.

Zatrzymajmy się na chwilę na słowie „behawioryzm”. Co ono oznacza?
Najprościej ujmując jest to filozofia nauki o zachowaniu.

Kim jest koci behawiorysta?

Jeżeli masz problem z zachowaniem swojego kota, pomoże Tobie koci behawiorysta. Koci psycholog (lub terapeuta kotów) pomaga naszym czworonożnym przyjaciołom rozwiązać ich problemy z zachowaniem, czasami pracując z nimi sam na sam. Częściej konieczne jest zaangażowanie właścicieli, aby mogli zrozumieć interakcje między sobą, swoimi kotami i innymi zwierzętami.

Na podstawie obserwacji kota i wywiadu przeprowadzonego z właścicielem, koci psycholog jest w stanie dobrać odpowiedni plan działania, wyjaśnić czym jest spowodowane zachowanie i znaleźć odpowiednie metody rozwiązania probemu.

Można śmiało powiedzieć, że behawiorysta tłumaczy „koci język” na nasz. Wyjaśnia, dlaczego kot zachowuje się w taki sposób, rozwija wiedzę opiekuna o jego pupilu i o jego potrzebach, przełamuje również stereotypy i niejednokrotnie krzywdzące opinie, na temat „złośliwości” kotów drapiących meble, zrzucających na ziemię różne przedmioty lub załatwiających się poza kuwetą.

Przykłady kocich zachowań, które powinny wzbudzić Naszą czujność:
– Agresja wobec ludzi lub innych zwierząt
– Lęk separacyjny od właścicieli lub innych zwierząt domowych
– Niezdyscyplinowanie
– Samookaleczenie
– Zaburzenia kompulsywne (powtarzające się zachowanie w stopniu, który przeszkadza w codziennym życiu), takie jak pogoń za cieniem, lizanie, kręcenie się, chodzenie, żucie i niszczenie zabawek
-Uciążliwe czynności, takie jak nadmierne miauczenie, kopanie, gryzienie, drapanie i skakanie
– Opryskiwanie / znakowanie moczu

Jak możemy pomóc? Rodzaje planów leczenia.

Zmiana zachowania – koci behawiorysta
Lek, zalecenia medyczne – weterynarz
Zmiany środowiskowe

Czy problemy z zachowaniem kota są powszechne?

Aktualnie tak. Ale większości problemów można łatwo zapobiec, jeśli zostaną wcześnie zdiagnozowane i leczone. Bądź przygotowany na wypróbowanie różnych podejść do problemu – nie każde zwierzę jest takie samo!

Jeśli to problem z zachowaniem, czy nie potrzebuję trenera? Jak weterynarz może mi pomóc?

Niektóre problemy behawioralne najlepiej rozwiązać z profesjonalnym trenerem lub behawiorystą. Bardziej skomplikowane problemy, takie jak agresja, mogą wymagać połączenia interwencji weterynaryjnej i behawioralnej.

Jeżeli lekarz weterynarii jest profesjonalnie przeszkolony w ocenie problemów behawioralnych, pomoże zdiagnozować konkretny problem i zaleci odpowiednie działania. Co najważniejsze, jeśli Twój zwierzak rozwinął nieprzyjemne zachowanie, pierwszą rzeczą, którą musimy zrobić, jest wykluczenie podstawowych problemów zdrowotnych. Twojemu kotu brakuje kuwety? Może to oznaczać infekcję dróg moczowych. Nagła zmiana osobowości? Być może ma to związek z nieprawidłowym poziomem hormonów tarczycy. Jeżeli problemy medyczne zostaną wykluczone, wtedy dalsze działania należą do behawiorysty kotów.

Kilka kocich zachowań:

Czy powinieneś się martwić o ukrywanie?

Chociaż ukrywanie się jest normalną częścią bycia kotem, ukrywanie się może stać się nadmierne i być powodem do niepokoju. Ukrywanie się jest nadmierne, jeśli przeszkadza w codziennych czynnościach, które Twój kot musi wykonywać, w tym w jedzeniu, piciu, oddawaniu moczu i wypróżnianiu. Kiedy zauważysz, że w ciągu ostatniego dnia kot nie wyszedł ze swojej kryjówki, aby coś zjeść, możesz zabrać go do weterynarza.Podobnie, nawet jeśli Twój kot je i korzysta z kuwety, ukrywanie się może wskazywać na inne problemy . Nie należy ignorować problemów behawioralnych, ponieważ na przykład kot może się ukrywać w wyniku zastraszania przez innego kota. W takim przypadku konieczne będzie udostępnienie zasobów w wielu lokalizacjach i ograniczenie interakcji z kotem łobuzem, aby kot mógł bez obaw dostać to, czego potrzebuje… czyli np. zabawę, która zapobiega nudzie i łagodzi stres.

Drapanie to naturalna rzecz !

Drapanie jest wrodzonym zachowaniem kotów. Drapanie służy do pielęgnacji przednich pazurów, a także do pozostawienia wizualnych i być może węchowych znaczników.Wygląda na to, że koty mogą również drapać, aby rozciągnąć mięśnie.Pielęgnacja paznokci i odpowiedni trening może zapobiec uszkodzeniom u kotów porzez drapanie. Musimy zrozumieć, że drapanie jest normalnym naturalnym zachowaniem kota, które można skierować na odpowiednie powierzchnie. Wiele kotów woli pionowe drapaki, chociaż niektóre preferują poziome. Muszą być trwałe i najlepiej, aby materiały do drapania były wykonane z drewna, liny sizalowej i szorstkiej tkaniny. Zaleca się, aby drapaki umieszczone były w pobliżu miejsc preferowanych przez koty, takich jak okna lub miejsca do spania, ponieważ koty często rozciągają się i drapią po przebudzeniu.

Zachęcanie i nagradzanie pozytywnych zachowań to najlepsze sposoby nauki kota. Nigdy nie stosuj przemocy fizycznej ani słownej! Ignoruj lub przekierowuj niepożądane zachowania. Na przykład smakołyki można łączyć z pochwałą werbalną, aby nauczyć kota używania drapaka. Jeśli kot zacznie drapać meble, przekieruj kota z powrotem do drapaka i przyznaj nagrodę.

Podsumowując…

Gdy nie radzimy sobie z Naszymi kocimi pociechami, w pierwszej kolejności należy zwrócić się do lekarza weterynarii. Jeżeli wykluczy on problemy typowo zdrowotne, wtedy możemy skontaktować się z behawiorystą. W najtrudnieszych przypadkach należy podjąć współpracę zarówno z lekarzem jak i kocim terapeutą.